Τρι08212018

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ09:33:30 AM

Back Βρίσκεστε εδώ: ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΡΟΥΣΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ Ι.Ν ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΝΕΡΑΤΖΙΩΤΙΣΣΑΣ (Αποκλειστικό)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ Ι.Ν ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΝΕΡΑΤΖΙΩΤΙΣΣΑΣ (Αποκλειστικό)


ΜΑΡΟΥΣΙ. Ο ιστορικός-Βυζαντινολόγος Ν. Μοσχονάς την Κυριακή 8 Ιουλίου 2018 αναφέρθηκε από το χώρο της Παναγιάς Νερατζιώτισσας, στα ιστορικά ευρήματα (βλ. φωτ.) που βρέθηκαν στον περίβολο χώρο της Εκκλησίας κατά την καθαίρεση της κτιστής εξέδρας στο νότιο τμήμα του αύλειου χώρου και συνέδεσε την ιστορική συνέχεια που υπάρχει -με αφορμή ευρήματα- στην ευρύτερη περιοχή έως και σήμερα για τα οποία και θα αναφερθούμε ιδιαίτερα.

 

Σε ό,τι αφορά τα ευρήματα, ακούσαμε με μεγάλη προσοχή τον διακεκριμένο βυζαντινολόγο να μας ανακοινώνει:

“Κατά την καθαίρεση της εξέδρας που υπήρχε στο νότιο τμήμα της αυλής, βρέθηκαν τριάντα πέντε κομμάτια, σπόλια όπως λέμε, δηλαδή θραύσματα από αρχιτεκτονικά μέλη από τα οποία τα περισσότερα ανήκαν στην Χριστιανική Περίοδο, δηλαδή ήταν Παλαιοχριστιανικά και Μεσαιοβυζαντινά. Αυτά ήταν βάσεις κιόνων, κίονες και κιονίσκοι, κιονόκρανα, δηλαδή αυτά που επιστεγάζουν μια κολώνα, επιστύλια, ένα θρυμματισμένο θωράκιο, δηλαδή που μπαίνει κάτω από την εικόνα στο τέμπλο με το σημείο του σταυρού πάνω και αρκετά άλλα κομμάτια.

Ανάμεσα σε αυτά υπήρχαν και 3 προχριστιανικά από τα οποία ένα ήταν μια θρυμματισμένη στήλη από κάποιον προχριστιανικό με ιδιωτική παράσταση, μια επιγραφή επίσης προχριστιανική η οποία είχε χρησιμοποιηθεί μετέπειτα και στα χριστιανικά χρόνια και ένα “ακροκέραμο” μαρμάρινο. Ήταν κορυφαίο, δηλ. αυτό που μπαίνει στην κορυφή ενός κτίσματος.

Όλα αυτά τα στοιχεία μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι εδώ υπήρχε μια σημαντική θέση...

Τώρα, αυτή η Εκκλησία (Νερατζιώτισσα) η οποία δεν είναι βέβαια η Παλαιοχριστιανική που υπήρχε σε αυτό το χώρο, είναι μία Εκκλησία η οποία ανάγεται τουλάχιστον στην αρχική φάση της, στο 9ο μ.χ. αιώνα. Εάν δεχθούμε αυτή τη θέση, σημαίνει ότι είναι η πιο παλαιά Εκκλησία της Αττικής που ιερουργείται μέχρι σήμερα.

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι δεν είναι ένα απλό Ξωκκλήσι, ούτε ένα Ναϋδριο, αλλά ένας Ναός με πολύ μακρά παράδοση.

Στη σημερινή του μορφή βέβαια, είναι μεταγενέστερη η Εκκλησία, πρέπει να είναι του 15ου με 16ου αιώνα και έχουν προστεθεί διάφορα στοιχεία, επειδή κάποτε είχε ερειπωθεί, για να μπορέσει να αναστηλωθεί και ανασυγκροτηθεί, όπως είναι οι κομψές αντηρίδες που είναι στο βόρειο τμήμα του Ναού και στο νότιο τμήμα, καθώς επίσης και ένα τοιχίο ενισχυτικό που βρίσκεται στη νότια πλευρά. Και αυτά τα σφενδόνια, δηλαδή τα τόξα, τα τρία τόξα που υπάρχουν, τα οποία στηρίζουν το θόλο, τη θολωτή σκεπή”.

Ο κ. Μοσχονάς σημείωσε ότι το Διοικητικό και Θρησκευτικό Κέντρο του Αθμόνου -σημερινού Αμαρουσίου, Μαρουσιού- ήταν στο λόφο Πέλικα, όπως λέγεται στα νεότερα χρόνια. Εδώ λατρευόταν στην προχριστιανική εποχή η Αμαρυσία Άρτεμις. Ο κ. Μοσχονάς αναφέρθηκε στον ιστορικό αυτό χώρο που συνδέει τη σημερινή θέση των εγκαταστάσεων του ΟΑΚΑ, όπου βρέθηκαν και εκεί ευρήματα, την Παναγία Νερατζιώτισσα και τον Άγιο Ιωάννη του Πέλικα....

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι βρισκόμαστε σε ένα χώρο ιερό από την αρχαιότητα την Προχριστιανική, που εξακολουθεί να είναι και στη Μεταχριστιανική εποχή, χώρος ιερός. Και εκείνο που μας δίνει μεγαλύτερη ικανοποίηση, χαρά και σεβασμό, είναι ότι μέσα από αυτά τα κτίρια, μπορούμε να διαπιστώσουμε -πέρα από την αγιότητα που έχουν καθαυτά- ότι εκείνο που πρέπει να έχουμε υπ'όψιν μας, τη διάρκεια και τη συνέχεια της Ελληνικής Παράδοσης η οποία εξακολουθεί να αναβλύζει από αυτή την περιοχή”.

Γιάννης Μπολέτης

Από τα ευρήματα

 

 

 To σημείο όπου βρισκόταν η εξέδρα. Κατά την εκσκαφή της αποκαλύφθηκαν τα αρχαία ευρήματα

 

Η εξέδρα πριν την εκσκαφή